de-tox 3

Your true brothers are all those... 

who do the Will of your Heavenly Father and of your Earthly Mother... 

and not your brothers by blood. 

I tell you truly, that your true brothers in the will of the Heavenly Father and of the Earthly Mother will love you a thousand times more than your brothers by blood. 

For since the days of Cain and Abel, when brothers by blood transgressed the will of God, there is no true brotherhood by blood. And brothers do unto brothers as do strangers. 

Therefore, I say to you, love your true brothers in the will of God... 

a thousand times more than your brothers by blood.

FOR YOUR HEAVENLY FATHER IS LOVE.

FOR YOUR EARTHLY MOTHER IS LOVE.

FOR THE SON OF MAN IS LOVE.

It is by Love... 

that the Heavenly Father and the Earthly Mother and the Son of Man become one. 

For the spirit of the Son of Man was created from the spirit of the Heavenly Father... 

and his body from the body of the Earthly Mother. 

Become, therefore, perfect... 

as the spirit of your Heavenly Father and the body of your Earthly Mother are perfect. 

And so love your Heavenly Father, as He loves your spirit. 

And so love your Earthly Mother, as She loves your body. 

And so love your true brothers... 

as your Heavenly Father and your Earthly Mother love them. 

And thén, your Heavenly Father shall give you His Holy Spirit. 

And your Earthly Mother shall give you Her Holy Body. 

And then shall the Sons of Men like true brothers give love one to another, the love which they received from their Heavenly Father and from their Earthly Mother. And they shall all become comforters one of another. 

And then shall disappear from the earth all evil and all sorrow, and there shall be love and joy upon earth. And then shall the earth be like the heavens, and the kingdom of God shall come. 

And then shall come the Son of Man in all His Glory, to inherit the kingdom of God. And then shall the Sons of Men divide their divine inheritance, the kingdom of God. For the Sons of Men live in the Heavenly Father and in the Earthly Mother, and the Heavenly Father and the Earthly Mother live in them. 

And then with the kingdom of God shall come the end of the times. 

For the Heavenly Father's love gives to all life everlasting in the kingdom of God. 

For love is eternal. 

Love is stronger than death.

[bron]

alle heiligen

Fra Angelico

Morgen is het feest van alle heiligen. 

Dit beroemde feest werd ingesteld, op de 1e zondag na Pinksteren, om elk jaar in de hele stad Rome te worden gehouden, ter ere van de Heilige Maagd Maria, Moeder van God, en van alle heilige martelaren, door paus Bonifatius IV [6e-7e eeuw], nadat hij de tempel had gewijd aan de christelijke eredienst het Pantheon of de Tempel van alle goden genoemd.

En hetzelfde feest werd daarna op verschillende manieren gehouden in verschillende kerken, toen Gregorius IV [9e eeuw] verordende dat het op de eerste dag van november, ter ere van alle heiligen, voor altijd plechtig moest worden gevierd in de hele universele kerk.

John McCoy

V. Kostbaar in de ogen van de Heer.

R. Is de dood van zijn heiligen.

Heilige Maria en alle heiligen, 

bemiddel voor ons bij de Heer, onze God, 

zodat wij Zijn hulp en redding kunnen verdienen, 

die leeft en regeert voor altijd en altijd.

R. Amen.

V. O God, kom mij te hulp.

R. O Heer, haast U om mij te helpen.

V. O God, kom mij te hulp.

R. O Heer, haast U om mij te helpen.

V. O God, kom mij te hulp.

R. O Heer, haast U om mij te helpen.

V. Eer zij de Vader, en de Zoon, en de Heilige Geest.

R. Zoals het was in het begin, zo is het nu, zo zal het altijd zijn.

In de eeuwen der eeuwen.

Amen.

[h.off 31.10]

são carlos 5

são carlos 4

Catedral São Carlos, Brasil

Sint-Carolus Borromeus... 

beschermheilige van São Carlos in Brazilië...

was ervan overtuigd...

dat de epidemie een plaag uit de hemel was om de zonden van het volk te straffen... 

en dat het dus nodig was zijn toevlucht te nemen tot geestelijke middelen: gebed én boetedoening. 

De aartsbisschop gaf daarom opdracht om op 3, 5 en 6 oktober drie grote processies in Milaan te houden 'om de toorn van God te sussen.' Op de eerste dag, hoewel het geen grote vastentijd was, strooide de heilige as op de hoofden van duizenden mensen die zich hadden verzameld, en drong er bij hen op aan zich te bekeren. 

Na de ceremonie trok de processie naar de basiliek van Sant' Ambrogio. Zelf plaatste hij zich aan het hoofd van het volk, gekleed in de violette mantel van de vastentijd, met een kap en blootsvoets. Hij droeg het touw van de boeteling om zijn nek, en in zijn hand een groot kruis.

In de kerk predikte hij over de eerste klaagzang van de profeet Jeremia: 'Quomodo sedet sola civitas plena populo' [Hoe eenzaam  nu de stad die ooit zo vol bevolkt was...] en verklaarde dat de zonden van de mensen tot Gods verontwaardiging hadden geleid.

Karlskirche Wien

De heilige Karel Borromeus stierf op 3 november 1584...

en is begraven in de kathedraal van Milaan. Zijn hart werd plechtig naar Rome gebracht, naar de basiliek van Santi Ambrogio e Carlo, in de Via del Corso, gebouwd voor zijn heiligverklaring, waar het nog steeds wordt vereerd.

Talloze kerken zijn aan hem gewijd, waaronder de majestueuze Karlskirche in Wenen, die in de 18e eeuw werd gebouwd als een votiefdaad door keizer Karl VI. Op 22 oktober 1713, tijdens de laatste grote pestepidemie in Wenen, beloofde deze in de Stephansdom om een kerk voor zijn patroon Carolus Borromeus te bouwen, als de epidemie tot een eind zou komen.

[bron]

são carlos 3

De heilige Carolus Borromeus...

was aartsbisschop van Milaan van 1565-1583.

Devotie voor engelen begeleidde zijn leven. Enrique de Guzmán, graaf van Olivares en ambassadeur van Filips II in Rome, noemde hem zelf eens 'meer engel dan mens'...

Het begon allemaal in augustus 1576.

Milaan vierde de intrede van Don Juan van Oostenrijk... 

die op doorreis was naar Vlaanderen, nadat hij tot gouverneur van de Nederlanden was benoemd. Het stadsbestuur was opgewonden om de Habsburgse prins de hoogste eer te bewijzen, maar Carolus, zes jaar lang aartsbisschop van de stad, volgde met grote bezorgdheid liever het nieuws uit Venetië, Trento, Verona en Mantua, waar de pest slachtoffers begon te eisen.

De eerste gevallen in Milaan braken uit op 11 augustus, net toen Don Juan arriveerde. De overwinnaar van Lepanto verliet onmiddellijk de stad, gevolgd door de Spaanse gouverneur van Milaan, Antonio de Guzmán, terwijl Carolus echter, die in Lodi was voor de begrafenis van de plaatselijke bisschop, zich net richting de stad terug haastte.

Verwarring en angst heersten in Milaan, en de aartsbisschop wijdde zich volledig aan de zorg voor de zieken, en beval openbare en particuliere gebeden aan. 

Dom Prosper Guéranger vatte in de 19e eeuw.... 

Carolus' onuitputtelijke liefdadigheid als volgt samen:

'Bij afwezigheid van de lokale autoriteiten organiseerde hij de gezondheidszorg, richtte ziekenhuizen op of renoveerde ze, zocht naar geld en voorraden, en nam preventieve maatregelen. Bovenal zorgde hij voor geestelijke hulp, hulp aan zieken, begrafenis van doden, bediening van de sacramenten voor de bewoners die in hun huizen opgesloten zaten, en ook regelgevende maatregelen. Zonder angst voor besmetting betaalde hij persoonlijk voor kosten, bezocht ziekenhuizen, leidde de boeteprocessies en deed alles voor iedereen als een vader en een echte herder.'

[bron]

clair-vaux 10

Vanaf het begin van het jaar 1153... 

voelde Bernard zijn dood naderen. 

Het overlijden van paus Eugene III had de fatale slag toegebracht door hem iemand te ontnemen die hij als zijn grootste vriend en trooster beschouwde. 

paus Eugenius III

Bernard stierf op drieënzestigjarige leeftijd, op 20 augustus 1153, na veertig jaar in het klooster te hebben doorgebracht. Hij werd begraven in de abdij van Clairvaux, maar na de ontbinding van het klooster in 1792 door de Franse revolutionaire regering, werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar de kathedraal van Troyes.

Bernardus van Clairvaux

o.m. opsteller van de orderegel

vd Tempeliers

[bron]

clair-vaux 8

MEMORARE

-Bernardus van Clairvaux-

Gedenk

O allermildste Maagd Maria

dat het nog nooit gehoord is

dat iemand die tot U zijn toevlucht nam

die om Uw hulp kwam smeken

en om Uw bijstand vroeg

door U werd in de steek gelaten.

Gesterkt door dat vertrouwen

kom ik tot U, O Maagd der Maagden

mijn Moeder, en kniel hier voor U neer

arm en bedroefd en zondig.

O Moeder van het Woord

veracht mijn woorden niet

maar luister met genade

hoor en antwoord mij.

Amen

[wiki]

clair-vaux 6

Wat hebben Bernard van Clairvaux, een middeleeuwse mysticus... 

en Padre Pio, een hedendaagse monnik, met elkaar gemeen? 

Beiden waren niet alleen heiligen, maar toonden ook diepe toewijding... 

aan de Heilige Schouderwond van Christus.

een wond 'onbekend aan de mensen'...

Sint Bernard van Clairvaux...

vertelde in de Annales de Clairvaux dat hij op een dag, biddend tot Jezus, aan Hem vroeg wat zijn ergste lijden was geweest dat tot dan toe onbekend was gebleven, en hier is wat Christus hem antwoordde:

'Ik had, terwijl ik het kruis droeg, een diepe wond die me meer pijn deed dan de andere en die niet bekend is bij de mensen. Maar onthul ze aan getrouwe christenen en weet dat alle Genade die van Mij zal worden gevraagd krachtens deze plaag, aan hun zal worden verleend. En aan allen die Mij uit liefde voor deze zullen eren, zal ik dagelijkse zonden vergeven en doodzonden niet meer gedenken.'

De heilige Pio van Pietrelcina [†1968]... 

beroemd als biechtvader en als heilige man die meer dan 50 jaar de stigmata droeg...

In zijn boek Il Papa e Il Frate (De paus en de monnik) meldt Stefano Campanella een zeer interessante uitwisseling tussen de toekomstige heilige, Pio, en de toekomstige paus Johannes Paulus II, Karol Wojtyla.

Wojtyla vroeg Padre Pio welke van de stigmata de meest pijnlijke was, in de verwachting dat het de wond in zijn zij was, maar de monnik antwoordde: 'Het is de wonde in de schouder, die niemand kent en die nooit is genezen.'

In 2008 schreef de Amerikaanse auteur Frank Rega over Pater Pio: 

'Hij had de monnik Modestino Fucci toevertrouwd dat hij het meest leed toen hij zijn hemd uittrok. Modestino dacht, net als de jonge Wojtyla, dat dat kwam door het stigma aan zijn rechterkant. Maar op 4 februari 1974, toen hij de inventaris opmaakte van alles wat zich in de cel van de dode monnik bevond, ontdekte hij dat Padre Pio's hemd bloedvlekken op de rechterschouder had.

'In zijn avondgebed vroeg broeder Modestino aan Padre Pio om hem de betekenis van deze bloedvlekken uit te leggen, en hem een ​​teken te sturen of hij werkelijk de wond op de schouder van Christus had gedragen.

'Hij ging naar bed, maar werd gewekt door een ondragelijke pijn in zijn rechterschouder, alsof een mes hem tot op het bot had gesneden. Hij had het gevoel dat hij zou sterven als de pijn aanhield, maar het was van korte duur.

'Toen werd zijn cel gevuld met de goddelijke geur van bloemen, een teken van Padre Pio's spirituele aanwezigheid, en Modestino hoorde een stem zeggen: Dit is wat ik heb geleden.'

Sint-Bernardus van Clairvaux... 

na de boodschap van Jezus te hebben ontvangen... 

bad voor zijn devotie tot de Heilige Wond steeds het volgende gebed:

Meest geliefde Heer

meest zachtmoedige Lam van God

Ik, arme zondaar, aanbid en vereer

de Allerheiligste Wond die Gij op Uw schouder droeg

het zeer zware kruis naar Golgotha ​ge​dragen

dat drie heilige beenderen onbedekt liet

en enorme pijn veroorzaakte.

Ik smeek U, op grond

van de verdiensten van de genoemde kastijding

om medelijden met mij te hebben, en me te vergeven

van al mijn doodzonden en alle dagelijkse zonden

en me bij te staan ​​in het uur van de dood

en te leiden naar Uw

Hemelse Koninkrijk.

Amen

[bron]

clair-vaux 1

De ouders van St. Bernardus van Clairvaux... 

waren Tescelin de Fontaine, heer van Fontaine-lès-Dijon...

en de heilige Alèthe de Montbard, beiden leden van de hoogste adel van Bourgondië.

Het Couvent et Basilique Saint-Bernard, een verzameling gebouwen uit de 12e, 17e en 19e eeuw, is opgedragen aan Bernard en staat op zijn geboorteplaats in Fontaine-lès-Dijon.

Bernard was de 3e van zeven kinderen, van wie zes zonen. 

Op negenjarige leeftijd werd hij naar een school in Châtillon-sur-Seine [80km NW] gestuurd, geleid door de seculiere kanunniken van Saint-Vorles. 

Bernard had een grote smaak voor literatuur en wijdde zich enige tijd aan poëzie. Zijn succes in de studie won de bewondering van zijn leraren. Hij wilde uitblinken in literatuur om de studie van de Bijbel op te pakken. 

[bron]

tempel-iers 1

In de zestiende statie 

zend de Messias, al naar de hemel opgevaren, de Allerheiligste Maagd en Haar apostelen om de Orde van de Tempeliers te stichten, de Orde van de Eucharistie, die zich over de vier punten van de aarde verspreidde, en zo leerde de hele mensheid God kennen via Jezus, tot Lichaam en Bloed gemaakt, in glorie en lof aan de Allerhoogste.

In de zeventiende statie 

dragen Maria de Moeder van Jezus, Maria Magdalena, Jozef van Arimathea priester van Jeruzalem, en een groep gelovige vrouwen toegewijd aan de Verlosser de relikwieën van de Passie in een lange pelgrimstocht rond de wereld, waarbij ze de christelijke codes van Verlossing op elk punt op aarde uitgieten, en aldus rezen nieuwe lichten op vanuit het binnenste de aarde.

In de achttiende statie 

het laatste station van de Via Crucis

verspreidden de apostelen twee aan twee, samen met nog veel meer vrienden die toen het evangelie leefden, het Heilige Woord, de Boodschap van het Lijden van Jezus, waardoor de 144.000 gewekt werden als de nieuwe Christussen die in deze tijd zouden ontwaken.

Ik wil van deze Via Crucis... 

een eeuwig pad binnen in jullie harten maken.

Ik wil de wereld kunnen bereiken, Mijn kinderen, en in de toekomst de Via Crucis van het nieuwe tijdperk vertellen, sprekend tot degenen die in de volgende tijd zullen komen over degenen die het kruis van Christus hebben vernieuwd, de zonden van dit moment op de planeet overstijgend, lijdend in de naam van God voor de vernieuwing en de redding van alle zielen.

Dit is het moment, geliefden, voor ieder om zijn kruis te dragen, net zoals Mijn Zoon het droeg. Dat je in staat bent om jezelf en de aanbiedingen die deze wereld je doet te overwinnen, om verlossing te bereiken, niet alleen voor je eigen ziel, maar voor het hele mensenras dat vandaag in de wereld leeft.

Ik wil kunnen vertellen, aan het eind van déze Via Crucis, dat nieuwe christussen herboren werden, die in dit Universum de realisatie van het Goddelijke Project uitvoerden, omdat ze in staat waren om Liefde te leven, om als mensenras de Liefde te hernieuwen, die Mijn Zoon zovele jaren geleden leefde.

Mijn kinderen, ik wil kunnen spreken over degenen die zullen worden opgewekt nadat ze in hun leven zijn gestorven. Ik wil kunnen spreken over degenen die naar de hemel zullen opstijgen, één zullen worden met Christus en in essentie zullen terugkeren naar de Ene Essentie van God. 

Ik wil spreken, Mijn kinderen, in het Universum. 

Laat Mijn Stem weergalmen in alle werelden, net zoals ze weergalmt in de naties van vandaag, niet alleen de overwinning van Mijn Zoon aankondigend, maar de overwinning van alle zielen van deze wereld. Dat uiteindelijk, Mijn kinderen, een ras van Christussen werd geboren in dit Universum om het kwaad definitief te overwinnen en voor altijd de Glorie/Triomf van God te manifesteren.

[13.7.14]

bethânia 1

Maria Bethânia (Veloso)

en haar oudere broer Caetano Veloso

werden geboren in het stadje Santo Amaro...

- voluit Santo Amaro da Purificação ! -

in de Allerheiligenbaai... 

in de staat Bahia 

(wat 'baai' betekent).

De heilige Amaro, of Maurus... 

belangrijke discipel van Benedictus...

kwamen we al eerder tegen: in Camboriú !

(De heilige die in een visioen het Aardse Paradijs mocht zien...

met Maria centraal aanbeden in het midden!)

Amerigo Vespucci...

de Italiaanse ontdekkingsreiziger... 

was de eerste Europeaan die de baai bezocht tijdens zijn 2e expeditie naar Amerika. 

Hij ging de baai binnen op 1 november 1501. En volgens de gewoonte van die tijd werden alle landvormen vernoemd naar de heiligen van de dag waarop ze werden geïdentificeerd, vandaar de naam 'Allerheiligenbaai'. De eerste stad noemde hij Salvador, naar zijn parochiekerk in Florence, San Salvatore di Ognissanti ['Heilige Verlosser van alle heiligen']. 

Salvador was aan het begin van de 18e eeuw een belangrijke slavenhaven voor de suikerrietvelden van Brazilië. De regio werd een vroeg centrum van de suikerrietproductie onder de Portugezen, met nederzettingen voornamelijk langs de rivier de Subaé. 

Samen met Nazaré en Cachoeira ['Waterval', dat we al kennen van het verhaal van de inlandse Catarina Paraguaçu, haar Mariavisoen en het ontstaan van het karmelietenklooster Carmo da Cachoeira in Bahia!], werd het een van de allereerste regionale stedelijke en economische centra van de Recôncavo Baiano, de regio rondom de baai

Voor de komst van de Europese kolonisatoren...

was Santo Amaro was de thuisbasis van Caetés, Pitiguaras en Carijós-volkeren.

Het gebied staat bekend om zijn nabijgelegen prachtige stranden, de watervallen van Vitória en de grot van Bom Jesus dos Pobres. In de tijd van de walvisvangst was het ook al een populaire plek, aangezien de baai een broedplaats was voor walvissen.

[wiki]

memling 5

It seems to be a kind of heavenly setting.

The Virgin's throne room, something of that nature.

These saints lived at different times.

Saint Catherine of Alexandria had a vision... 

in which she saw the Christ Child, putting a ring on her finger.

In that sense, she becomes in a way the examplar for all of the nuns...

or in this case, the hospital sisters, who are brides of Christ.

The Lady in green is Saint Barbara...

They are all martyrs, three of these saints were killed.

They tried to kill Saint John Evangelist too, they boiled him in oil, but he survived...

It is believed that you can call upon a martyr to help you have a good death!

Because martyrs have the best death of all, they are baptised with their blood.

They go directly to heaven, they do not pass purgatory.

They were assured of entry into heaven.

Barbara's tower is actually a monstrans, here.

There is a sort of cilindrical glass container within.

And you can see the circular, rounded shape of a host.

Or we could call it a ciborium...

In those they would keep the reserve hosts.

And they were sometimes called 'towers', 'turris'...

Reserve hosts are the left overs of consecrated hosts.

You would need them in the hospital, while someone might be in danger of death...

and one perhaps hasn't the time to go through the whole mass...

You remember that the Mass re-enacts the crucifixion.

An earns merits for salvation, and salvation is what it is all about.

John Evangelist...

The story goes that he had to drink wine that was poisoned.

But than he made the sign of the cross...

So there is a kind of eucharistic connection.

You have the chalice, and at the same side the tower with the host.

[bron]