E Q U I T U M A N S ( r e u z e n )
32.000 jaar geleden...
landde een vloot van buiten-planetaire schepen op aarde...
en daaruit ontscheepten mannen en vrouwen, 2 à 3x de gemiddelde grootte van de huidige mens.
Hun missie was om de planeet voor te bereiden op toekomstige beschavingen. Hiervoor veranderden ze de topografie en de fauna, brachten ze technieken voor het gebruik van metalen, naast andere essentiële dingen voor die periode en de periode erna.
Ze werden Equitumans genoemd en hun heerschappij over de planeet duurde 2.000 jaar.
Daarna werd de kern van deze missionarissen vernietigd door een vreemde catastrofe, en de regio waarin ze leefden werd wat nu het Titicacameer wordt genoemd.
In ons boek '2000, Conjunction of Two Planes' worden de Equitumans nader beschreven.
T U M U C H Y S
Daarna - 30 tot 25 duizend jaar -
waren er andere missionarissen, die Tumuchys werden genoemd.
Dit waren voornamelijk wetenschappers, die geavanceerde technologie ontwikkelden waarvan het hoofddoel het vangen van planetaire en extra-planetaire e n e r g i e ë n was. Het waren deze wetenschappers die de piramides bouwden, die nog steeds bestaan in verschillende delen van de aarde, waaronder die in Egypte. Deze en andere megalithische monumenten werden gebouwd volgens een plan voor de hele planeet.
Vervolgens werden deze gigantische gebouwen gebruikt door volkeren die later kwamen, voor andere doeleinden. En wetenschappelijke methoden werden taboes en religies. Maar de energie die tot op de dag van vandaag is opgeslagen, wordt behouden en beantwoordt aan de doeleinden waarvoor het was bestemd.
J A G U A R S
Na de Tumuchys - tussen 25 en 15 duizend jaar geleden -
kwamen de Jaguars.
Dit waren de manipulatoren van de s o c i a l e k r a c h t e n...
die de basis legden van volkeren en naties.
Talrijker dan de Equitumans en de Tumuchys, hebben ze hun sporen achtergelaten op alle volkeren, en daarom verschijnt de figuur van deze kat op zoveel oude monumenten. Geleidelijk lieten deze geesten deze identificaties achter zich, en werden geboren onder de volkeren en naties die ze hadden helpen creëren.
Van daaruit kunnen we de geschiedenis binnengaan en redelijkerwijs de beschavingen identificeren die tot onze tijd volgden. Namen als Chinezen, Chaldeeën, Assyriërs, Perzen, Hettieten, Feniciërs, Doriërs, Inca's, Azteken, Grieken, enz. ze zijn ons al bekend door de geschiedenis.
In deze rassen en volkeren, gedurende duizenden jaren, kwamen deze ervaren geesten altijd terecht in bevelvoerende posities en onderscheidden ze zich als koningen, edelen, dictators, wetenschappers, kunstenaars en politici.
In deze gigantische beweging, in tijd en ruimte, kunnen we de oorsprong traceren die het dichtst bij de geesten ligt die vandaag deel uitmaken van de missie genaamd 'Vale do Amanhecer', van de Hettieten, dan de Josnios en de Doriërs. Later zullen we ze ontmoeten in Sparta, Athene, Egypte en Rome.
Voornamelijk in Sparta en Macedonië...
begon de reis die het 'moderne tijdperk' van Jaguars zou kunnen worden genoemd.
Vanuit deze oorsprong convergeerde het lot van de Jaguars naar het Vissentijdperk naar de geboorte van Jezus. Degenen die behoorden tot de Jaguar-falanx die in de 16e eeuw de naam White Arrow aannam, legden hun eed af en begonnen hun nieuwe fase, nu onder de vlag van Jezus en zijn Wet van Vergeving.
Jezus huldigde de karmische verlossingsfase van het Christelijke Systeem in, genaamd de School van de Weg, en sindsdien begon deze groep Jaguars in overeenstemming daarmee te handelen.
Zo zijn in de loop van deze bijna twintig eeuwen de beschavingscycli gericht geweest op verlossing, terugbetaling en terugkeer van geesten naar hun oorsprong, op weg naar God.
Vanuit dit idee begonnen oorlogen, rampen en teleurstellingen een betekenis te krijgen, een bestaansreden, die dienden als een school en een trainingsles voor de individuele geesten.
Met Jezus werd de opening naar i n d i v i d u a l i t e i t geboren...
waar voorheen de weg alleen naar persoonlijkheid was.
Bij Escola do Caminho is de kunstenaar belangrijker dan het personage dat hij vertegenwoordigt. Dit verklaart waarom het wereldbeeld alleen geldig is in termen van het individu en niet volgens conditioneringsnormen.
De incarnaties zijn als rollen, in eerder geschreven en ingestudeerde toneelstukken. Elke artiest heeft zijn rol en performance: hij kan de scene beter of slechter maken. Het onderdeel wordt goed of slecht, afhankelijk van de uitvoeringsset.
En net als in het theater heeft ook het publiek zijn rol, want een voorstelling zonder publiek is niet denkbaar. Elk stuk heeft zijn boodschap, en de kunstenaar wordt als goed beschouwd of niet, afhankelijk van zijn vermogen om bij te dragen aan het perfect maken ervan.
[bron]
