Recôncavo Baiano...
waar Caetano en Maria Bethânia werden geboren...
heeft de bijzonderheid dat het de plaats in Brazilië is...
die het grootste aantal tot slaaf gemaakte zwarte mensen uit Afrika heeft ontvangen.
Recôncavo Baiano...
waar Caetano en Maria Bethânia werden geboren...
heeft de bijzonderheid dat het de plaats in Brazilië is...
die het grootste aantal tot slaaf gemaakte zwarte mensen uit Afrika heeft ontvangen.
E Q U I T U M A N S ( r e u z e n )
32.000 jaar geleden...
landde een vloot van buiten-planetaire schepen op aarde...
en daaruit ontscheepten mannen en vrouwen, 2 à 3x de gemiddelde grootte van de huidige mens.
Hun missie was om de planeet voor te bereiden op toekomstige beschavingen. Hiervoor veranderden ze de topografie en de fauna, brachten ze technieken voor het gebruik van metalen, naast andere essentiële dingen voor die periode en de periode erna.
Ze werden Equitumans genoemd en hun heerschappij over de planeet duurde 2.000 jaar.
Daarna werd de kern van deze missionarissen vernietigd door een vreemde catastrofe, en de regio waarin ze leefden werd wat nu het Titicacameer wordt genoemd.
In ons boek '2000, Conjunction of Two Planes' worden de Equitumans nader beschreven.
T U M U C H Y S
Daarna - 30 tot 25 duizend jaar -
waren er andere missionarissen, die Tumuchys werden genoemd.
Dit waren voornamelijk wetenschappers, die geavanceerde technologie ontwikkelden waarvan het hoofddoel het vangen van planetaire en extra-planetaire e n e r g i e ë n was. Het waren deze wetenschappers die de piramides bouwden, die nog steeds bestaan in verschillende delen van de aarde, waaronder die in Egypte. Deze en andere megalithische monumenten werden gebouwd volgens een plan voor de hele planeet.
Vervolgens werden deze gigantische gebouwen gebruikt door volkeren die later kwamen, voor andere doeleinden. En wetenschappelijke methoden werden taboes en religies. Maar de energie die tot op de dag van vandaag is opgeslagen, wordt behouden en beantwoordt aan de doeleinden waarvoor het was bestemd.
J A G U A R S
Na de Tumuchys - tussen 25 en 15 duizend jaar geleden -
kwamen de Jaguars.
Dit waren de manipulatoren van de s o c i a l e k r a c h t e n...
die de basis legden van volkeren en naties.
Talrijker dan de Equitumans en de Tumuchys, hebben ze hun sporen achtergelaten op alle volkeren, en daarom verschijnt de figuur van deze kat op zoveel oude monumenten. Geleidelijk lieten deze geesten deze identificaties achter zich, en werden geboren onder de volkeren en naties die ze hadden helpen creëren.
Van daaruit kunnen we de geschiedenis binnengaan en redelijkerwijs de beschavingen identificeren die tot onze tijd volgden. Namen als Chinezen, Chaldeeën, Assyriërs, Perzen, Hettieten, Feniciërs, Doriërs, Inca's, Azteken, Grieken, enz. ze zijn ons al bekend door de geschiedenis.
In deze rassen en volkeren, gedurende duizenden jaren, kwamen deze ervaren geesten altijd terecht in bevelvoerende posities en onderscheidden ze zich als koningen, edelen, dictators, wetenschappers, kunstenaars en politici.
In deze gigantische beweging, in tijd en ruimte, kunnen we de oorsprong traceren die het dichtst bij de geesten ligt die vandaag deel uitmaken van de missie genaamd 'Vale do Amanhecer', van de Hettieten, dan de Josnios en de Doriërs. Later zullen we ze ontmoeten in Sparta, Athene, Egypte en Rome.
Voornamelijk in Sparta en Macedonië...
begon de reis die het 'moderne tijdperk' van Jaguars zou kunnen worden genoemd.
Vanuit deze oorsprong convergeerde het lot van de Jaguars naar het Vissentijdperk naar de geboorte van Jezus. Degenen die behoorden tot de Jaguar-falanx die in de 16e eeuw de naam White Arrow aannam, legden hun eed af en begonnen hun nieuwe fase, nu onder de vlag van Jezus en zijn Wet van Vergeving.
Jezus huldigde de karmische verlossingsfase van het Christelijke Systeem in, genaamd de School van de Weg, en sindsdien begon deze groep Jaguars in overeenstemming daarmee te handelen.
Zo zijn in de loop van deze bijna twintig eeuwen de beschavingscycli gericht geweest op verlossing, terugbetaling en terugkeer van geesten naar hun oorsprong, op weg naar God.
Vanuit dit idee begonnen oorlogen, rampen en teleurstellingen een betekenis te krijgen, een bestaansreden, die dienden als een school en een trainingsles voor de individuele geesten.
Met Jezus werd de opening naar i n d i v i d u a l i t e i t geboren...
waar voorheen de weg alleen naar persoonlijkheid was.
Bij Escola do Caminho is de kunstenaar belangrijker dan het personage dat hij vertegenwoordigt. Dit verklaart waarom het wereldbeeld alleen geldig is in termen van het individu en niet volgens conditioneringsnormen.
De incarnaties zijn als rollen, in eerder geschreven en ingestudeerde toneelstukken. Elke artiest heeft zijn rol en performance: hij kan de scene beter of slechter maken. Het onderdeel wordt goed of slecht, afhankelijk van de uitvoeringsset.
En net als in het theater heeft ook het publiek zijn rol, want een voorstelling zonder publiek is niet denkbaar. Elk stuk heeft zijn boodschap, en de kunstenaar wordt als goed beschouwd of niet, afhankelijk van zijn vermogen om bij te dragen aan het perfect maken ervan.
[bron]
Córdoba, autostad:
Renault, Volkswagen, Fiat...
assemblagebedrijven, vakbonden...
o.a. SMATA
in mei '69, tijdens Córdobazo-volksopstand
wordt SMATA-medewerker Máximo Mena vermoord
Exerzitien [jezuïtische retraite] als Schüler weckten in Hubert Cieslik...
das Interesse an der Japan-Mission, und er beschloss, in den Jesuitenorden einzutreten.
Am 22. April 1933 wurde er in das Noviziat in Mittelsteine (seit 1945 Ścinawka Średnia) aufgenommen.
Schon 1934 wurde er nach Tokio entsandt, wo er sein zweites Noviziatsjahr an der Sophia-Universität verbrachte. Er blieb an der Universität, um Japanische Sprache und Philosophie zu studieren.
Dabei prägte ihn besonders Pater Johannes Laures (1891–1959). Dessen Forschungsschwerpunkt war der Aufbau einer Bibliothek und Bibliographie zur frühen christlichen Überlieferung in Japan (Kirishitan bunko).
Ciesliks erste wissenschaftliche Publikation in Japan war die Übersetzung zweier Quellenschriften des 17. Jahrhunderts. Die Erforschung der Entwicklung und des Schicksals des frühen Christentums in Japan wurde sein Forschungsschwerpunkt.
After surviving Hiroshima...
zog er 1950 wieder nach Tokio.
An der Sophia-Universität wurde er Rektor des Miki-Hauses, eines Wohnheims für Jesuiten in der Philosophie-Phase ihres Studiums. Zugleich wurde er Beauftragter für das Gebetsapostolat in Japan.
Von 1966 bis 1972 war er Ordensoberer der St.-Ignatius-Residenz der an der Sophia-Universität lehrenden Jesuiten und des Provinzials der japanischen Ordensprovinz.
-
1968 eröffentlichte er seine Erinnerungen an den Atombombenabwurf...
in japanischer Sprache als Hakai No Hi (Tag der Zerstörung).
[wiki]
Sainte-Anne-d'Auray...
is a village in the Diocese of Vannes (Morbihan), in Brittany.
Famous for its sanctuary and for its pilgrimages, or 'pardons', in honour of Saint Anne.
To whom the people of Brittany, in very early times, on becoming Christian, had dedicated a chapel.
This first chapel was destroyed about the end of the seventh century.
But the memory of it was kept alive by tradition...
and the hamlet was called 'Keranna'...
i.e. 'Village of Anne'.
More than nine centuries later,1624-25...
at the beginning of the seventeenth century...
St. Anne is said to have appeared several times...
to Yves Nicolazic, a simple and pious village farmer.
She commanded him to rebuild the ancient chapel.
The apparitions became so frequent, and before so many witnesses...
that Sebastien de Rosmadec, Bishop of Vannes, deemed it his duty to inquire into the matter.
Yves Nicolazic, and numerous witnesses, testified to the truth of events which had become famous throughout Brittany, and around 1630 the Bishop gave permission for the building of a chapel.
Anne of Austria and her husband Louis XIII...
mother and father of the future king Louis XIV...
enriched the sanctuary with many gifts.
Among them a relic of St. Anne brought from Jerusalem in the thirteenth century.
And in 1641 the Queen obtained from the Pope the erection of a confraternity...
which Pius IX [1792-1878] raised to the rank of an archconfraternity in 1872.
In the meanwhile...
pilgrimages had begun...
and became more numerous year by year...
nor did the Revolution put a stop to them.
The chapel, indeed was plundered, the Carmelites who served it driven out, and the miraculous statue of St. Anne was burned at Vannes in 1793. Yet, the faithful still flocked to the chapel, which was covered with ex-votos.
In 1810...
the convent of the Carmelites was turned into a petit séminaire.
In 1866, the Cardinal Godefroy Brossay-St.Marc laid and blessed the first stone of the present basilica.
A new statute of Saint Anne was solemnly consecrated by order of Pius IX, 30 September 1868.
St. Anne has continued to be the favourite pilgrimage of Brittany down to the present day.
Pope John Paul II visited here in 1996.
Every summer...
there is the Grand Pardon of Sainte Anne...
the largest pilgrimage in the region on July 26th, the feast of St. Anne.
The religious services are followed by picnics, dancing and entertainment.
[wiki]
C’est l’époque d’un grand développement marial et missionnaire.
La date importante de cette année demeurera celle du 8 décembre 1854. Le pape publie solennellement ce jour-là la bulle Ineffabilis Deus définissant le dogme de l’Immaculée Conception.
Il le fait après une longue consultation des évêques, mais exclusivement sous son autorité pntificale. Il annonce en quelque sorte le dogme de l’infaillibilité de l’évêque de Rome. Plus de deux cents évêques étaient présents en la basilique Saint-Pierre.
Le dogme de 1854 allait renforcer la dévotion populaire dans le catholicisme français qui s’éloigna progressivement du jansénisme.
Docteur-es-lettres et en théologie...
Lavigerie est maintenant professeur d’Histoire de l’Église à la Sorbonne.
Dans sa vie, il gardera un goût prononcé pour l’histoire. La substance des recherches qu’il fit sur les écoles catéchuménales des premiers siècles passera dans ses Instructions aux Pères Blancs sur le catéchuménat africain.
Très en contact avec les milieux intellectuels catholiques et les initiateurs du Mouvement social, il l’est aussi avec les milieux diplomatiques.
Le 27 mars de cette année, la France et l’Angleterre déclarent la guerre à la Russie qui cherchait à élargir son influence au Proche-Orient. La question du partage de la Turquie était déjà à l’ordre du jour.
Les alliés subissent un échec à Sébastopol, en Crimée [Krimoorlog]. Les troupes françaises, sous le commandement du général Edme Patrice de Mac-Mahon, tiennent au fort de Malakoff (‘J’y suis, j’y reste’). Neuf ans plus tard, Mac-Mahon devient gouverneur de l’Algérie.
Destins croisés...
En 1856, Lavigerie est nommé premier directeur de l’Œuvre d’Orient.
En 1858, du 11 février au 18 juin...
ont lieu les apparitions de Marie à Lourdes: ‘Je suis l’Immaculée Conception’.
Dans ses instructions et ses écrits si abondants tout au long de sa carrière, Lavigerie qui avait soutenu avec ferveur la bulle [pauselijke bul] de 1854, ne fera aucune allusion à Lourdes alors que si souvent, d’Alger ou de Paris, il se rendra à Bayonne, distant de 150 km de la cité mariale.
En 1860, les chrétiens du Liban et de Damas ayant été massacrés (six mille en quelques jours) par les Druzes, membres d’une secte musulmane, le directeur de l’Œuvre d’Orient décide de se rendre au Proche-Orient pour secourir les victimes.
Embarqué le 30 septembre, après onze jours de navigation il visite Alexandrie, Beyrouth, Saïda (Sidon), Damas où il rencontre l’Émir Abd-el-Kader, cet Algérien musulman et mystique qui l’émeut [ontroerde] par ses propos en faveur des chrétiens qu’il avait secourus.
Avant de regagner Paris, en décembre, Lavigerie passe à Jérusalem.
Visita-t-il l’Église Sainte Anne, bâtie par les croisés, devenue mosquée sous Saladin puis offerte à la France, par la Sublime Porte (l’Empereur ottoman), en remerciement pour son intervention en Crimée.
Lavigerie pourra dire à son retour de Palestine: ‘J’ai trouvé mon chemin de Damas’.
En 1861, il occupe au Saint-Siège le poste juridique d’auditeur de Rote.
Il y reste vingt-neuf mois et découvre la dévotion des Romains à la Vierge Marie.
De nouveau, les routes vont se croiser.
Il peut maintenant fréquemment converser avec Pie IX qui l’apprécie...
tandis que Mac Mahon, lors de son maréchalat à Nancy, suggère son nom pour le siège du diocèse.
Pie IX accepte.
Lavigerie, à 38 ans, est ordonné évêque dans l’église Saint-Louis-des-Français de Rome.
Le nouvel évêque va s’efforcer de concilier l’Église et le monde moderne.
Il le fait durant deux ans et demi.
Le 19 novembre 1866, ayant reçu, au retour d’un pèlerinage à Tours sur la tombe de saint Martin, la soudaine proposition de Mac Mahon, il accepte de suite la nomination à l’archevêché d’Alger. Mac Mahon est alors gouverneur général de l’Algérie.
La seconde partie de sa vie va maintenant commencer.
Le bilan des années 1843-1867 ne permet guère de parler de la dévotion de Lavigerie à Marie.
Mais lors d’une retraite aux scolastiques, à Carthage en 1884, il pourra leur dire, évoquant son passé : ‘J’ai toujours été fidèle à mes engagements de prêtre et d’évêque. C’est à ma dévotion à Marie que j’attribue cette grâce si précieuse.’
[bron]
According to its late medieval founding legend...
the trunk [stam] of a fig tree [ficus] carrying the Precious Blood of Christ collected by Joseph of Arimathea was washed ashore [spoelde aan] on the riverbank at Fécamp [Normandy] in the 1st century.
Immediately, a fountain of holy blood gushed from the site.
The relic attracted many medieval pilgrims...
enhancing the reputation of the city.
The monks' legend justified the artificial etymology...
of the name to Fici-campus, the camp of the fig tree.
Fécamp, however, is mentioned in 875 as Fiscannum...
and in 990 as Fiscannus...
which stem from the Germanic root fisc (English ´fish´)
with an unknown suffix.
It used to be the name of the Valmont River.
[wiki]
The suffering experienced by humanity...
and, especially, by the children of Poland...
can only be dissolved with Love, feeling Loved and respected.
This will prevent them from seeking the support they need to survive as a race in the distorted ways of the world.
The consequences of the past are very great.
That is why here in Krakow there is a direct channel to Mercy for everything to be released.
Divine Mercy, which is an expiatory and sublime path, goes hand in hand with love.
It will be that love and that Mercy that will bring the new for those souls...
and will grant the much needed forgiveness...
to put an end to the era of human suffering.
Divine Mercy attracts that sacred principle of hope...
so that everything can be repaired.
I thank you for responding to My call!
Who blesses you,
Your Mother Mary, Rose of Peace
and Virgin of Czestochowa
[16.6.18]