Beschrijvingen van de hemel
"Een flauwe, onhandige menselijke verbeelding, die er geen ander woord voor kan vinden, zegt dat zingen eeuwig geluk is, de glorie van God verkondigen en Hem voortdurend in het aangezicht kijken.
De hemel - het is geen stilte en nietsdoen! In het aangezicht van God kijken, betekent: het onvermogen om iets anders te doen dan volgens Zijn wil.
De geredde ziel ziet en begrijpt, kent en bewondert Gods Kracht, Gods Goedheid, Heiligheid en Wijsheid, en is tevreden met deze wijsheid, put eruit, lééft het.
Alles wat onze verbeelding ook maar zou kunnen creëren, wordt hier echt. Want zelfs de meest fantastische menselijke gedachten, zijn slechts een bleke, verre weerspiegeling van Góds vindingrijkheid.
In de hemel zal de ziel alle verlangens vinden, maar zal ze in perfecte vorm vinden. Hij zal zelfs het ondenkbare op zijn bodem vinden als verlangen."
Hel
“Net als de hemel en het vagevuur is de hel verdeeld...
in talloze, ontelbare cirkels.
Hoe lager de Cirkel, hoe verschrikkelijker de kwelling die er is.
De veroordeelde ziel kent alle grootsheid, kracht en schoonheid van God, maar is zich er ook van bewust dat ze Hem -n-o-o-i-t- zal zien. Ze weet dat haar lijden eeuwig is, en dat niets haar kwelling zal verzachten of verlichten. Ze wordt verbrand door het onsterfelijke vuur van verlangen, verlangen naar geluk dat nooit het hare zal zijn."
“Een kwelling waar geen woorden voor te vinden zijn: bewuste, bewuste, hopeloze, hatelijke en eeuwigdurende kwelling - een toestand waaruit geen enkele veroordeelde ziel ooit zal herstellen. Dát is de hel!"
Reïncarnatie
In haar dagboek schreef Fulla Horak ook over reïncarnatie, en ontkende heftig dat een dergelijk fenomeen zich voordoet: “Sommige mensen zien Gods wijsheid en gerechtigheid in de mogelijkheid van reïncarnatie. Er is geen reïncarnatie! De ziel keert nooit terug naar de aarde in een ander lichaam."
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten